Ik voel me alleen in mijn relatie: hoe emotionele afstand ongemerkt ontstaat

‘We hebben eigenlijk nooit ruzie.’

Ze zei het bijna verontschuldigend tijdens ons eerste gesprek.

‘Iedereen denkt dat we een goed huwelijk hebben. We doen leuke dingen, zorgen goed voor de kinderen en regelen alles samen. Maar eerlijk gezegd voel ik me al maanden alleen. Ik trek me steeds verder terug en heb niet het idee dat mijn partner dat doorheeft. Dat bevestigt mijn gevoel dat we beter uit elkaar kunnen gaan.’

Haar partner keek haar verbaasd aan.

‘Ik wist niet dat het zó erg was.’ zei hij enigszins ongemakkelijk. ‘Ik weet wel dat je niet happy bent, maar dat je nu zegt dat je wilt scheiden…’ 

Helaas is dit iets wat ik vaker zie. Niet dat partners niet meer om elkaar geven. Maar dat emotionele afstand ongemerkt de relatie is binnengeslopen waardoor een van de partners de handdoek in de ring wil gooien.

Wanneer ben je de verbinding eigenlijk kwijtgeraakt?

Misschien herken je het wel. Vroeger vertelde je elkaar alles. Nu vertel je vooral wat er nog moet gebeuren.

‘Wil jij de kinderen ophalen?

‘Heb je de boodschappen al gedaan?’

‘Hoe laat moet je morgen weg?’

Praktische gesprekken. Maar de gesprekken die écht over jou gaan… Over jullie. Die zijn langzaam verdwenen. Je vertelt niet meer dat je je niet gehoord of gezien voelt. Dat dit je onzeker maakt. Niet omdat je het niet meer wilt delen. Maar omdat je ergens bent gaan geloven dat het toch geen verschil meer maakt.

En je trekt jezelf steeds een stukje verder terug.

De meeste mensen trekken zich terug uit zelfbescherming

Dat vind ik misschien wel het verdrietigste onderdeel. Mensen denken vaak dat afstand ontstaat doordat de liefde verdwijnt. In werkelijkheid zie ik meestal het tegenovergestelde.

Omdat je nog zoveel liefde voelt doet het pijn wanneer je je niet gehoord of gezien voelt. Dus bescherm je jezelf. Je wordt stiller. Je vraagt minder. Je verwacht minder.

Niet omdat je wilt opgeven. Maar omdat teleurstelling simpelweg te veel pijn doet.

Waarom merkt mijn partner dit niet?

Die vraag krijg ik regelmatig. Ik begrijp die vraag heel goed. Toch is het antwoord vaak verrassend. Je partner ziet misschien wel dat je stiller bent geworden. Maar vaak geeft die daar een hele andere betekenis aan. Misschien denkt je partner dat je moe bent. Of gewoon druk. Of dat je gewoon behoefte hebt aan rust.

Vaak is dat ook de reden die door jou wordt gegeven als je partner er wel naar vraagt. Dan hoef je er niet over te praten, want dat levert toch niets op behalve frustratie. Dus stopt hij met vragen want het heeft niets met hem te maken.

Terwijl jij eigenlijk hoopt dat hij wél doorvraagt en wél interesse toont. ‘Gaat het eigenlijk wel goed met je?’  Maar als die vraag uitblijft, mede doordat je zelf allerlei excuses hebt aangedragen die niets met de relatie te maken hebben, voelt dat als een bevestiging. ‘Zie je wel… het interesseert hem niet.’ 

Omdat hij misschien denkt dat hij je juist ruimte geeft, en jij daardoor het gevoel hebt dat het hem niet interesseert,  ontstaan misverstanden die maanden of zelfs jaren kunnen blijven bestaan. Jullie zitten gevangen in een neerwaartse spiraal.

De stille schade van stress

Wat veel mensen niet weten, is dat ook stress hierin een enorme rol speelt. Wanneer je voortdurend ‘aan’ staat, schakelt je brein over op overleven. Je bent bezig met je werk. Met de kinderen. Je doet de boodschappen. Betaalt de rekeningen. Beheert de agenda’s. En aan het einde van de dag plof je uitgeput op de bank.

Niet omdat je geen liefde meer voelt. Maar omdat je simpelweg geen energie meer over hebt. Daardoor verdwijnen de kleine momenten waarop verbinding ontstaat. Een blik. Een vraag. Een knuffel. Een écht gesprek. Zonder dat je het expres doet, leef je steeds meer naast elkaar in plaats van met elkaar.

De grootste fout die stellen maken

Ze wachten. Ze hopen dat het vanzelf beter wordt. Dat de rust vanzelf terugkeert. Dat de ander vanzelf verandert. Dat het ooit weer wordt zoals het was. Maar relaties herstellen zelden vanzelf. Daar is inzet van jullie beiden voor nodig.

Verbinding ontstaat pas als twee mensen nieuwsgierig zijn naar elkaar. Daarvoor is het nodig dat jullie elkaar weer vragen gaan stellen. Weer naar elkaar gaan luisteren. Dat jullie weer durven te vertellen wat er werkelijk speelt. Niet pas wanneer één van beiden op het punt staat te vertrekken. Maar al veel eerder.

Het goede nieuws

Als je dit leest en denkt: ‘Dit gaat over ons.’, dan wil ik je iets meegeven. Het feit dat je dit herkent, betekent niet dat je relatie verloren is. Sterker nog. Veel stellen die ik begeleid, zeggen achteraf:

‘We hadden veel eerder hulp moeten zoeken.’

Niet omdat hun problemen zo groot waren. Maar omdat ze zich al veel eerder weer gelukkig hadden kunnen voelen. Ze hebben veel te veel tijd verspilt met ongelukkig zijn.

Je hoeft dit niet alleen te doen

Voel jij ook dat de afstand tussen jou en je partner steeds groter wordt? Blijf er dan niet mee rondlopen. Een vrijblijvend kennismakingsgesprek kan al veel duidelijkheid geven. Samen kijken we naar jullie situatie, ontdekken we waar de afstand is ontstaan en onderzoeken we welke stappen nodig zijn om weer rust, begrip en verbinding te ervaren.

Herstel begint met het zetten van de eerste stap. Dus wacht niet langer en kom vandaag nog in actie. Omdat jullie liefde het waard is.